༧༦
༧༦
དེ་ཡང་འཁོར་འདས་སོགས་ཀུན་རྫོབ་པའི་ཆོས་རྟོག་པས་བཏགས་ནས་ཇི་ཙམ་དུ་བཞག་པ་དེ་ཙམ་གྱི་བཏགས་ཆོས་དང་མ་བྲལ་བ་དེའི་ཚེ་ན། གང་ཟག་དེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྟོགས་པས་བཏགས་བྱེད་ཀྱི་རྟོག་གེ་པ་ཞེས་བཞག་པ་ཡིན་ལ། འཁོར་འདས་སོགས་ཀུན་རྫོབ་པའི་ཆོས་རྟོག་པས་མི་འདོགས་པ་ན། སྤྲོས་ཆོས་ཀྱི་གཟུང་འཛིན་གྱི་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཞེས་བྱ་ལ། དེས་ན་འཁོར་བ་པའམ་འཇིག་རྟེན་པའི་རྟོག་གེ་པ་དག་ནི་སྤྲོས་བཅས་ཀྱི་ཆོས་ལ་དངོས་པོར་ཡོད་མེད་སོགས་རྩོད་པར་བྱེད་ལ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མི་རྟོག་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་ཞུགས་པ་ན་ནི་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་དངོས་པོར་ཡོད་མེད་སོགས་རྩོད་པར་མི་བྱེད་ལ། དེས་ན་ཇི་སྐད་དུ། འཇིག་རྟེན་ནི་ང་དང་རྩོད་ཀྱི་ང་ནི་འཇིག་རྟེན་དང་མི་རྩོད་དོ། །ཞེས་དང༌། རྟོག་གེ་རྣལ་འབྱོར་པ་ལ་རྩོད། རྣལ་འབྱོར་རྟོག་གེ་པར་མི་རྩོད་དོ། །ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། དེ་ཡང་རིགས་པ་དང་མི་རིགས་པའང་རྟོག་གེ་པའི་ཕྱོགས་དག་ལ་ཡོད་ཀྱི། སྤྲོས་པ་མེད་པ་ཁོང་དུ་ཆུབ་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ལ་ནི་རིགས་པ་དང་མི་རིགས་པར་རྟོག་པའི་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། རིགས་པ་དང་མི་རིགས་པའི་ཚད་མ་དག་དང་འཇིག་རྟེན་རྟོག་གེ་པ་དག་ལ་གནས་པ་ཡིན་གྱི་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བ་དབུ་མ་པའི་ཕྱོགས་ལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །རྒྱུ་མཚན་དེའི་ཕྱིར། དཔལ་ལྡན་དྭགས་པོ་བཀའ་བརྒྱུད་པ་དག ལྟ་བ་ལུང་རིགས་དང་བྲལ་བ་ཞེས་འབྱུང་བས་ཟབ་མོའི་དེ་ཁོ་ན་ལ་གཞོལ་བ་ན་རང་སེམས་གཉུག་མ་ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པ་ལ་རྟོག་པས་འདོགས་བྱེད་འདོགས་བྱའི་བཅོས་མ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མ་བཅོས་པར་མཉམ་པར་བཞག་པར་བྱའོ། །དེས་ན་སྤྲོས་བྲལ་གྱི་རྣལ་འབྱོར་པས་ཀྱང་མཉམ་གཞག་ལས་ལངས་ཏེ་རྗེས་ཐོབ་ཏུ་རྟོག་གེའི་རྟོག་པ་གཞིག་པ་ན་རྟོག་གེ་པ་རང་གི་རྟོག་ཚུལ་གྱི་འདོད་པ་དེ་ལ་རྟོག་གེ་པ་རང་གི་འདོད་པའི་རིགས་པས་མི་འགྲུབ་ཅེས་གནོད་པ་བསྟན་པ་ལས་རྣལ་འབྱོར་པ་རང་གི་གྲུབ་པའི་རིགས་པ་ནི་བསྟན་བྱར་མེད་དེ་རྣལ་འབྱོར་པ་ལ་རིགས་པ་དང་མི་རིགས་པའི་ཆོས་འགར་ཡང་དམིགས་བྱར་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་རྟོག་གེ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བཅོས་བསླད་དང་བྲལ་བའི་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་རྗེན་པ་དེ་ཉིད་སྐྱོང་བར་བྱའོ།

76
也就是说，当世俗法如轮回、涅槃等被分别念所假立，只要没有脱离这些被假立的法，那么此时，就会将该人安立为"以分别念假立一切法的逻辑学者"。当不再以分别念假立轮回、涅槃等世俗法时，则称为"远离戏论法的能取所取分别念的瑜伽师"。因此，轮回者或世间逻辑学者们会对有戏论的法争论其是否实有等，而当进入涅槃无分别法界时，则远离一切戏论，不再争论是否实有等。因此，如经中所说："世间与我争，我不与世间争。"又说："逻辑学者与瑜伽师争，瑜伽师不与逻辑学者争。"同样，合理与不合理也只存在于逻辑学者的立场中，而对于内证无戏论的瑜伽师来说，因为已远离一切合理与不合理的分别念，所以合理与不合理的衡量标准只存在于世间逻辑学者那里，不存在于远离戏论的中观派立场中。基于这个原因，吉祥达波噶举派说"见地远离教证与理证"，意即在专注深奥的真实义时，应当安住于未被任何分别念的能立所立之造作所改变的自心本来平常的意识中。因此，即使无戏论的瑜伽师从等持中起来，在后得位破斥逻辑学者的分别念时，也只是指出逻辑学者自己的分别方式所持的观点无法以其自身认可的理证成立，而瑜伽师自己所成立的理证则不需要展示，因为瑜伽师对于合理与不合理的任何法都不执著为所缘。因此，应当修持远离一切逻辑学者造作染污的心之本性裸露状态。


 །
༧༦

76
这是一个分页或章节标记，表示第76页或第76节。


